Ahlakın toplumsal kuralları ve demokratik iktidarın sorumluluğu sorgulanıyor

İnsanın da öteki hayvanlar gibi doğuştan, birtakım yönsemeleri, içgüdüleri vardır. Korkulu yerlerden kaçması, beslenmesi, üremesi, yavrularını koruması; özetle, yaşamak istemesi hakkıdır. Tek başına yaşadığı düşünülen böyle bir insanın yaşaması da zorunludur ve kendini hayat kavgasının gidişine kaptırarak, hiçbir AHLAK kaygısı duymadan yaşayabilir de. Fakat insan, sosyal bir hayvandır.

Yani, daima toplum halinde yaşamıştır. Toplumlar da varlıklarını korumak, birlikte yaşayabilmek için bazı davranışlarını ötekilerinden üstün tutmuşlar, böylece bireyin biyolojik gereksemeleriyle ilgisiz görünen birtakım kurallara bağlanmışlardır. En ilkelinden en gelişmişine kadar bütün toplumlarda var olan bu kurallar, toplu yaşamanın zorunlu bir koşuludur.

O halde, insan toplumu olan her yerde bir AHLAK’lı yaşayış vardır. Fakat, ilk insanlar için AHLAK problemi yoktur. Toplumun ortaklaşa yaşama kurallarına uymakla, bilinçsiz de olsa görevlerini yaptıklarına inandıklarından, ilkel bireylerin bir AHLAK kaygıları da yoktu. Fikir bakımından gelişmeyen insanlarda duygular da gelişmeyeceğinden, AHLAK problemi üzerinde düşünme, fikirce olgunlaştıkça gerçekleşmiştir.

SOSYOLOJİ gösteriyor ki AHLAK kuralları, toplumdan topluma ve zamandan zamana değişmektedir. Birbiriyle ilişkide bulanan toplumlar, eşya ve teknoloji ile birlikte, bazı tinsel (ruhsal) değerleri de değiştirdiler.