Metin, Roma İmparatorluğu’ndaki baskıcı yönetim ile Museviler ve Hıristiyanların yaşadığı mağduriyeti ele alıyor. Ayrıca ortaçağdaki teokratik uygulamalar ve AKP dönemindeki tutuklamalar, siyasi baskılar ve iktidar çevrelerinin zenginleşme iddiaları üzerinden adalet, hukuk ve din ilişkisini tartışıyor.
Roma İmparatorluğu, baskıcı ve zalim bir yönetime sahipti. Bu zulme maruz kalan kesimlerden birisi de Museviler ve Hıristiyanlardı. Romalılar pagan ve çoktanrıcı idi, Museviler ve Hıristiyanlar ise tektanrıcı idi. Ayrıca Museviler ve Hıristiyanlar, Tanrı’yı en yüksek otorite olarak gördükleri için, Roma İmparatorluğu’nu yönetenler, bu dinlerin üyelerini, kendi otoritelerine yönelik bir tehdit olarak algılıyorlardı.
Hıristiyanlık Musevilikten doğmuştur. Hıristiyanların peygamber olarak kabul ettiği İsa, Kudüs’teki Musevi cemaatinin üyesiydi. Ancak İsa peygamberliğini ilan edince, Musevi cemaatinin yöneticileri ise bunu kabul etmeyince ve Romalı yöneticiler İsa’yı çarmıha gererek katledince, İsa’nın takipçileri, Hıristiyanlığı kurdular.
Daha sonra ortaya çıkan İslam dini de, Museviliğin ve Hıristiyanlığın temel varsayımlarını benimsemiştir. Tanrı’nın tek ve ilk neden olduğu, Tanrı’nın maddeden oluşmadığı, Tanrı’nın mükemmellik seviyesinde adil, merhametli, ödüllendirici, cezalandırıcı olduğu, ruhun ölümsüz olduğu, kozmolojik ve ahlaki gerçeklerin Tanrı tarafından vahiy yoluyla peygamberlere aktarıldığı, bu varsayımların arasındadır.
*** Roma İmparatorluğu’nda nüfusun yaklaşık dörtte biri kölelerden oluşuyordu. Hıristiyanlık, tüm insanların Tanrı tarafından eşit yaratıldığı ve dünyanın Tanrı’nın krallığı olduğu mesajını yaydığı için, Roma İmparatorluğu’nun köle sınıfında taraftar toplamaya başladı.
yüzyılda yaşayan Alman filozof Friedrich Nietzsche, Hıristiyanlığın mücadelesinin adalet ve eşitlik için gerçekleşmediğini, kölelerin efendilerini devirerek efendi olmak için bu mücadeleyi verdiklerini vurguladı. Nietzsche’ye göre Hıristiyanların Roma İmparatorluğu’na karşı mücadelesi aslında bir iktidar mücadelesiydi. Tarihsel olgular Nietzsche’yi doğrulamaktadır.
Yaklaşık bin yıl süren ortaçağda, hem Batı ve Doğu Roma İmparatorluğu hem de diğer teokratik Hıristiyan devletler, pagan Roma İmparatorluğu’nda gerçekleşen zulümleri ve baskıları sürdürdüler; Tanrı ve din adına, Hıristiyan olmayanları katlettiler, sürdüler, hapishanelere attılar; Tanrı ve din adına, halkı haraca bağlayıp teokratik bir oligarşik sınıf yarattılar; feodalizm ve serflik düzeni kurarak, yeni bir köleliğe yol açtılar; adalete, eşitliğe, vicdana, merhamete aykırı eylemlerde bulundular; böylece İncil’e ve İsa’ya da ihanet ettiler.
*** Her ne kadar Türkiye’deki İslamcılar, pagan Roma İmparatorluğu dönemindeki Hıristiyanlar kadar baskı ve zulüm görmemiş olsalar da, Türkiye’deki en büyük mağduriyeti, yıllarca hapishanelerde yatarak ve katledilerek sosyalistler, komünistler, sosyal demokratlar, demokratik solcular yaşamış olsa da, AKP dönemindeki baskılar ve zulümler, bu tarihsel olaylar üzerinden bir benzetme yapılarak da değerlendirilmelidir.
Müslümanların peygamber olarak kabul ettiği Muhammed mütevazı bir yaşam tarzına sahipti. İslamın temel kitabı olan Kuran, adaleti, merhameti, vicdanı, dürüstlüğü, yardımseverliği savunur.
İktidarda kalmak için gazetecileri, yazarları, akademisyenleri, sanatçıları, sivil toplum örgütü liderlerini, emekli askerleri, bürokratları, siyasetçileri, cumhurbaşkanı adayını, halk tarafından seçilmiş belediye başkanlarını ve belediye meclis üyelerini hapishaneye atmak; tutuksuz yargılama yerine tutuklu yargılama yolunu kullanmak; hukuktaki masumiyet karinesi ilkesini yok saymak; demokrasiyle de, hukuk devletiyle de, İslam diniyle de bağdaşmaz.
Saraylarda yaşamak, lüks villa koleksiyonu yapmak, siyasi kimliğin tanıdığı ayrıcalıkları kullanarak, fon yatırımlarıyla, borsada hisse alımı ve satımıyla zenginleşmek de İslam diniyle bağdaşmaz. AKP’nin içindeki oligarşik odakların iktidarda kalmak ve zenginleşmek için, halkın dini duygularını kullandığı ve suiistimal ettiği açıktır.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
