Haber detayı
Haberin ayrıntıları
Kabataş’taki vapur iskelesinde başladı Büyükada’nın sessizliği. Henüz vapura binmemiştim. Yanımdaki yaşlı çift kendi arasında seçimden konuşuyordu. Kadın, eşine dönüp “Hiç gidesim, göresim yok. Tadım tuzum da yok” dedi. Adam cevap vermedi. Başını vapura çevirdi. Uzun uzun denize baktı. Sonra ikisi de sustu. Büyükada’ya daha ayak basmadan, adanın üzerine çöken havayı anlamak mümkündü.
Vapur yanaştığında öğle saatleriydi. Yaz sezonu geride kalmış, turist kalabalığı azalmıştı. Meydanda ada sakinleri günlük işlerinin peşindeydi. Birkaç turist, bisikletliler, dükkânlarının önünde bekleyen esnaf... Her şey yerli yerindeydi. Ama çok şey eksikti. Neşe, keyif ama en önemlisi iktidara ve muhalefete güven... Esnaf müşterisini çağırıyor ama sesi yükselmiyordu.
Sanki Büyükada’nın kendine özgü o hafifliğinin üzerine ağır bir örtü çekilmişti. Kime yaklaşsam cümleler farklı başlıyor ama aynı yerde bitiyordu: “Bizi kandırdılar. İrademizi yok saydılar. Oyumuza sahip çıkılmadı. Sandıkta verdiğimiz kararın karşılığı bu olmamalıydı.” NASIL SATARSINIZ? 65 yıldır doğma büyüme Büyükadalı olan tanınmış esnaf Muzaffer Küçüksarı’nın yanına oturuyorum. Öfkeli ama bağırmıyor.
Kelimeleri sertleşiyor: “Ben oyumu CHP’ye vermişim. Siz benim oyumu nasıl satarsınız? Bu ne ahlaki, ne vicdani ne de hukuki.” AKP’nin adayını da tanıdığını söylüyor. Hatta onun da adalı olduğunu hatırlatıyor. Ama hemen ekliyor: “Buralı olması başka şey. Seçim iradesinin gasp edilmesi başka şey.’’ Bir başka masada Büyükadalı yazar Ahmet Tanrıverdi var. Fıstık Ahmet olarak bilinir.