Mustafa Kemal Atatürk’ün en sevdiği yemeğin kuru fasulye ve pilav olduğu, kahvaltılarının ise çoğunlukla hafif geçtiği aktarılıyor. Çankaya’daki sofralar, yemeklerin yanı sıra ülke meselelerinin konuşulduğu, fikirlerin tartışıldığı ve farklı çevrelerin bir araya geldiği buluşmalar olarak öne çıkıyordu.
Atatürk’ün yemek tercihleri arasında kuru fasulye ve pilavın özel bir yeri bulunuyordu. Yakın çevresinin anıları ve bu alışkanlıkları inceleyen araştırmalara göre, bu tercihin askerî okul yıllarına dayandığı ve kuru fasulyeyi çoğunlukla etsiz tükettiği aktarılıyor.
Etli taze bamya, karnıyarık, peynirli omlet ve Selanik usulü ıspanaklı börek de sevdiği belirtilen yemekler arasında yer alıyordu. İrmik helvası, gül reçeli ve peynir tatlısı ise anılarda adı geçen diğer lezzetlerdi. Bu yemekler, Anadolu ve Rumeli mutfaklarının geleneksel tatlarını yansıtıyordu.
Atatürk’ün kahvaltılarının genellikle hafif olduğu; bazı günler yalnızca kahve içtiği, bazı günler ise yoğurt veya bir dilim ekmekle yetindiği belirtiliyor. Ayran günlük yaşamında sık tükettiği içeceklerden biriydi. Öğle yemekleri de çoğu zaman hafif geçerken, daha uzun sofralar akşam kuruluyordu.
Yoğun çalışma temposu, geç saatlere kadar süren toplantılar ve düzensiz uyku saatleri beslenme düzenini etkiliyordu. Çankaya’daki sofralarda yemek kadar sohbet, fikir alışverişi ve ülke meselelerinin değerlendirilmesi de önemliydi. Sofrada not defterleri bulunuyor, gerektiğinde kitaplara başvuruluyor ve kara tahta kullanılıyordu.
Bu yönüyle Atatürk’ün sofrası yalnızca beslenme alanı değil, düşünmenin, paylaşmanın ve birlikte üretmenin de bir parçasıydı. Kuru fasulye, pilav, sebze yemekleri, yoğurt, ayran ve börek gibi tanıdık lezzetler; dengeli beslenmenin karmaşık ya da pahalı ürünler gerektirmeyebileceğini de hatırlatıyordu.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
