Sinema koltukları boşalırken…
Bir sinema salonunda oturup ışıklar karardığında, muhtemelen bu sanat dalının 130 yılı aşkın süredir var olduğu gerçeği üzerinde durup düşünmezsiniz.
Haber detayı
Haberin ayrıntıları
Oysa 1895’te, sinemanın babası sayılan Lumière kardeşler, bu icatlarının “geleceği olmayan bir buluş” olduğunu söylemişlerdi. O günden bu yana sinema, dünyanın en etkili kültürel güçlerinden birine dönüştü.
Çok şey değişti: sesin ve rengin gelişi, yeni hikâye anlatım biçimleri, dijital efektler... Ama şaşırtıcı sayıda şey de değişmeden kaldı: karanlık salon, beyaz perde ve koltuğuna gömülmüş seyirci. Sinema altın yıllarını 1970’lerin başında yaşadı. Önce televizyon, ardından bilgisayar teknolojisi, cep telefonu ve dijital platformlar sinemanın tüm dünyada ciddi biçimde gerilemesine yol açtı.
Evlerimize iki yıl boyunca kapandığımız pandemi dönemi ise tabuta son çiviyi çaktı. SAYILARDAKİ ACI GERÇEK Rakamlar bu gerçeği acı biçimde ortaya koyuyor. Türkiye’de sinema seyircisi 2019’daki 57 milyondan 2025’te 27. 6 milyona indi, yani altı yılda tam yarı yarıya eridi. Hollanda’da da düşüş var ancak çok daha ılımlı: 2019’da 38 milyondan 2025’te 28 milyona geriledi.
Buradaki çarpıcı paradoks şu: Nüfusu Türkiye’nin beşte biri kadar olan Hollanda, sinema seyircisi bakımından Türkiye ile neredeyse omuz omuza. Üretim tarafında da tablo ilgi çekici. 2025 yılında Türkiye’de 159 yerli film vizyona girerken Hollanda’da bu rakam 84. Türkiye’de 2 bin 161 sinema salonu ve 253 bin 364 koltuk bulunuyor.
Hollanda’da ise 1200’ü aşkın sinema salonu ve 79 arthouse sinema (sanatsal yönü ağır basan yapımlar) var. Ama asıl dikkat çekici rakam şu: 18 milyonluk Hollanda’da yılda 150’yi aşkın film festivali düzenleniyor. Bu yoğunluk, sinema kültürünün bu ülkede ne denli köklü olduğunu tek başına anlatıyor. FESTİVALLER KURTARIYOR MU?
