Haber detayı
Haberin ayrıntıları
Haberlerimizi Google’da Takip Edin Gelişmelerden anında haberdar olun. Google’da tercih edilen kaynak olarak ekleyin Güzel bir gün oldu, bütün toplantılar iyi geçti. Ekip olarak “Daha iyi neler yapabiliriz” diye de konuştuk. Kimsenin söyleyecek sözü kalmadığı anlaşılınca “Hadi bakalım, olaysız dağılıyoruz” esprisiyle son noktayı koyduk. Ben de eve doğru yola çıktım. Metrobüse bindim.
Kulaklıksız reels ya da kısa video izleyenleri dinleyerek yolculuğuma başladım. “Biraz sesini kısar mısınız” deyip münakaşa edecek enerjim olmadığı için kulaklığımı takıp kendi reels’lerimi dinleyerek gittim mahalleye. Bir elim cebimde, diğer elim bastonumda yürümeye başladım. Bir de hafif müzik açtım. “İşte yine başardık oğlum” diye kendimle konuşurken yanıma yaklaşanı hiç fark etmedim.
Biraz irkildim ve “Pardon, bana mı dediniz” dedim. Yanımdaki kişi “Evet, yanlış anlamazsanız bir şey soracağım” diye başladı ve durdu. ‘Cevap bekliyor galiba’ diye düşünüp “Soracağınız soruya bağlı, duymadan nereden bileyim. Sorun bakalım” dedim. Benimle konuşmaya hep böyle başlıyorlar, neden bilmiyorum. Tipimden midir nedir? Neden hep yanlış anlayan taraf ben oluyorum? Belki de siz yanlış soruyorsunuzdur.