Özgürlükten demokrasiye

Doğuşunda bile sancıları ve eksikleri duyumsanan, farklı anlamlar yüklenen demokrasi, ulus devletlerin, ulusal meclislerin doğuşuyla birlikte “temsili demokrasi” modeline dönüştü. Günümüzde ise küreselleşmenin tehdidi altında yeniden dönüştürülüyor. DEMOKRASİNİN NERESİNDEYİZ? Yaşadığımız sorunların özünde, temelleri daha önce atılamadığı için ülkemizde demokrasinin tam olarak yükselemediği gerçeği yatar.

Dünyadaki yerinin ne olduğu sorusunu yüzyıllardır kendisine soramayan, özgür bir ortam yaratamayan, geleceğini belirleme kaygısı gütmeyen toplumların bu soruyu soran ve yanıtlarını bulan insanların yarattığı kültürün bir ürünü olan demokrasiyi var edip yaşatması kolay değildir.

Dogmaların, alışkanlıkların akıl süzgecinden geçirilmesiyle özgür bir kültürün gelişmesi sağlanır ve yüzyıllarca dogmalar altında, özgürlükten payını almamış olarak yaşayan bir toplumda, özgür düşünce sağlıklı bir biçimde gelişemez. Evrensel kültürün ürünü olan demokrasinin böyle bir toplumda kendiliğinden var olmasını beklemek, düş kırıklığını daha baştan kabullenmek anlamındadır.

Varlığı insanın ve toplumun varlığına bağlı olan, insanın insan için yarattığı, değişen, gelişen, canlı yapısıyla doğup eskiyen kültür, demokrasiye kolay ulaştırmadı insanlığı.

Rönesans’ın tohumlarının atılmasıyla başlayan, reformlarla felsefenin, bilimin dinden bağımsızlaşması sürecini yaşayan insanlık kültürü ve onun buluşlarından biri olan demokrasinin yüzyıllarca medrese eğitiminin öğretisi kıskacında kul edilmiş olanlarla buluşması kolay olmaz elbette.

Felsefenin, bilimin ırmağında yıkanarak kendini yücelten insan aklının kavuştuğu bir toplum biçimi olan demokrasi, özgür insanların var olmadığı bir toplumda kolay kolay çiçeklenemez. TARİHİ YARATMAK “Hürriyet Kasidesi” ni, sömürü ve tüketim toplumunun getirdiği adaletsizliklerin, zorbalıkların, çarpıklıkların yarattığı “yalan ve korku düzeni” ni yaşadığımız günümüzdeki demokrasi getirdi aklıma.

O şiiri bugün yazsaydı şöyle derdi herhalde: “Ne kadar büyüleyiciymişsin ey demokrasinin güzel yüzü/ Tutsaklıktan kurtulduk ama aşkının tutsağı olduk”. *** İki devrimciyi; gazeteci Şükran Soner ve öğretmen örgütçüsü İsmet Yalçınkaya ’yı sonsuzluğa gönderdik, çok yandı canım.

Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika