Kuşaklararası bir 'Seyir' yolculuğu

Şimdi dijital platformlarda yayınlamak gibi rahatlatıcı bir durum var. Bu da işin önemli bir tarafı. Bir tarafıyla da tabii yaklaşık 16 yıldır kültür yöneticisi olarak çalışıyorum. Buradaki çalışma disiplini, yoğunluğu ve temposu içerisinde bir şeyleri hızlıca kurtarmak hakikaten daha zor oluyor. Olgunlaşmasını, zamanını bekledim. Aslında adı bu yüzden “Seyir” oldu.

Çünkü tamamıyla bu yolculuğumun, bu seyrin bir parçası olarak çıkardım. - Beste üretiminiz daha çok hangi zamanlarda ortaya çıkıyor? Disiplinli bir biçimde her gün üzerine eğildiğiniz bir çalışma yöntemiyle mi yoksa bir anda gelen bir ilhamla mı? Beste üretimi ve disiplinli çalışma meselesi şöyle bir durum: Hayatın hiçbir alanında birikim üzerine çalışmazsanız, birikiminizi geliştirmezseniz tükenirsiniz.

İnsan da böyledir. İnsan böyle üretir. Yani insan üretmezse de tükenir. Üretmesi için biriktirmesi gerekir. Bu okumak, yazmak, çizmek, dinlemek, anlamaya çalışmak, hayatın içinde olmak, o duyguyu yaşamaya çalışmak... Her meselenin içerisinde, en çok da insanın olduğu yerde üretim vardır. Üretimin içerisine kendini dahil etmenin bence dönemselliği veya belirli bir süreci olmuyor.

Bir şeyler yaşanıyor, bir şeyler oluyor. Mutlu oluyorsunuz, üzülüyorsunuz, düşüyorsunuz, kalkıyorsunuz ve gözünüzde, kulağınızda bir şeyler canlanıyor. Mırıldanıyorsunuz, bazen çalıyorsunuz. Böyle belirli bir zamanı yok belki ama hayatın akışı içerisinde, dolan bir suyun taşması gibi bir birikimle bir şeyler çıkıyor.

Sonra onu bazen kayıtların arasında bırakıyorum, bazen çok beğenip üzerine çalışıyorum, bazen de aradan çok zaman geçtikten sonra dinleyip Bunu geriye atmışım diye düşünüyorum. Üretimler böyle böyle gerçekleşiyor. - Albümdeki geleneksel enstrüman zenginliği de dikkat çekici. Bir noktada sanki sözün yerini beklenmedik bir anda karşımıza çıkan farklı enstrümanlar alıyor gibi...

Bu çeşitlilik bestelerinizde genel olarak var mı? Bu albüm sürecinde nasıl bir seçim yapmayı tercih ettiniz? Çok güzel bir soru çünkü tam olarak ne yapmak istediğimi tarif etmişsiniz. Gerçekten de enstrümanları konuşturmak üzerine kurulu. Melodilerin nasıl olduğu, bestelerin müzikalitesi vs. üzerine bir sürü şey konuşulabilir.

Her şeye bir çerçeve çizilebilir, sınır da belirlenebilir ya da belirlenmeyebilir; fakat müzik öyle bir şey değil. Müziğin sınırı ve normları esasında biraz yapana, en çok da dinleyene göre değişiyor. Benim ifade biçimim bu. Ben geleneksel müzikle büyümüş ve onun eğitimini almış biriyim. Yaptığım müzik türü ve bugüne kadar tercih ettiğim birçok çalışmanın içerisinde bu normu, bu şekilde çalmayı benimsedim.

Enstrüman tercihlerimi melodinin hissettirdiği ve gerçekten konuşabilen dediğim nağmelerle anlatmayı tercih ediyorum. Burada da devreye müzisyen giriyor. Çünkü müzisyen, müzikteki dengeleri değiştiren kişidir. Onun çalması, yorumu ve duygusu orayı başka bir noktaya getiriyor. Bu durum, bir melodiyi alıp bambaşka yerlere taşımak gibi.

İşte Seyir’deki Arslan Hazreti’nin, Müslüm’ün, sonra Serkan’ın enstrümanlarıyla, bestelerin sözlerini yazar gibi dokudukları alan bende inanılmaz bir etki yarattı. Bütün bestelerin içinde müzisyenlere biraz özgür bir ortam bıraktık ve hep söylediğim gibi bir müzisyen albümü ortaya çıktı. Bu çeşitlilik ve özgürlük alanı tamamen bir tercihti. - Siz kendinizi en çok hangi enstrümanı çalarken iyi hissediyorsunuz?

Ana enstrümanım mey fakat birçoğu gibi ben de müzik yolculuğuma bağlamayla başladım. Vurmalı çalgılarda özellikle askı davulunu çok çaldım; halk oyunlarında ekiplere çaldım. Keza zurna da çaldım. Uzun süre ekiplere çaldım, düğünlere gittim. Bunların her birini çalarken melodinin kendisine göre ayrı bir haz alıyorum. Ama tabii meyin yeri başka; çünkü onunla ayrı bir hukukumuz var.

Meyi konuşan bir enstrüman olarak görüyorum. İnsan sesine yakınlığı ve etkileyiciliği çok başka. Enstrümanı elime aldığımdan beri bir iletişim halindeyiz. O yüzden gerçekten mey çalarken kendimi çok iyi hissediyorum. - Cahit Berkay ve Şenova Ülker gibi usta isimlerin yanı sıra genç/çağdaş müzisyenler de albümde yer alıyor.

Farklı kuşaklardan gelen bu isimler, kafanızdaki ilk bestelerin dönüşmesine veya yeni bir boyut kazanmasına nasıl katkı sağladı? Bu bir enstrüman albümü ve aslında kuşaklar arası bir geçiş albümü. 80'li, 90'lı yılların çağdaş halk müziği normlarını bulabildiğiniz bir yerden, bugün remikslerle günümüz dünyasına atıflarda bulunan bir çalışma yapmaya çalıştık. Adını “Seyir” koymamızın sebebi de buydu.

Albümdeki bütün müzisyenler alanlarının en iyileriydi ve imece usulüyle, kolektif bir çalışmayla bu albüm yapıldı. O yüzden kişisel olarak buna benim albümüm demekten imtina ediyorum, derken kendim bile rahatsız oluyorum. Çünkü hiç kimsenin bir beklenti içinde olmadığı, beni inanılmaz motive eden bir şevk ve güzellikle gelip eşlik ettiler. Hepsine tek tek teşekkür ediyorum. Cahit Hoca’ya ayrı bir teşekkür tabii ki...

Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika