Yeni projeleri “Mercan Köşk” için Tarsus’ta bulunan oyuncular, birlikte çalışırken keşfettikleri yönleri ve sette yaşadıkları zorlukları anlattı. Aka, Sancaktutan’ın duygularını gözlerinden yansıttığını söylerken Sancaktutan, Aka’nın sorumluluk alan ve insanları ayakta tutan lider yönünü vurguladı.
Haberlerimizi Google’da Takip Edin Gelişmelerden anında haberdar olun. Google’da tercih edilen kaynak olarak ekleyin Onlar dizilerinin çekimleri için bir süredir Tarsus’talar. İzin günlerinde sabahtan uçağa atlayıp akşam sete dönmek üzere söyleşiye geliyorlar. İkisini de yıllardır tanıyorum. Kariyerlerini ilmek ilmek ördüler, çok çalıştılar. Birliktelikleriyle hayranlarını daha da çok heyecanlandırdılar.
Fotoğraf çekimleri sırasında birbirlerine bakışları ve enerjileri şahaneydi. Hafsanur Sancaktutan ve Kubilay Aka’yla başlıyoruz muhabbete... ◊ Yeni projeniz ‘Mercan Köşk’ için Tarsus’tasınız. Hem özel hayatınızda hem ekranda çok sevilen partnerler oldunuz. İşle başlarsak; birlikte oynarken birbirinizde keşfettiğiniz en büyük şey ne oldu?
Kubilay Aka: Yeni bir işten çıkmışken seyirciyi başka bir karaktere inandırmak bazen çok zor olabiliyor. Hafsa’nın önceki projesi yeni bitmişti. Ama sanki bir parmak şıklattı ve Mükerrem karakterinden şimdi canlandırdığı Cemre’ye geçmesi çok kolay oldu. Bu konuda onu çok tebrik ediyorum. Bunun dışında oynarken çok güçlü bir güdüsü var. Bütün duyguları gözlerinden fışkırıyor.
Onunla karşılıklı sahnelerimizde rahat rahat her duyguyu alıp verebiliyorum. Hafsanur Sancaktutan: Kubilay’ın lider bir tarafı var. Sorumluluk alıyor, insanları ayakta tutuyor, onun oynarken bunları karşısındakine hissettirebiliyor olması benim onda yeni tanıdığım bir şey. ◊ Birbirinizle çalışırken en zorlandığınız şeyler nelerdi? Hafsanur Sancaktutan: İkimiz de Koç burcuyuz... ◊ İnatçılık mı var?
Hafsanur Sancaktutan: Sahneleri çekerken inatlaştığımız oluyor, en zorlandığımız yer bence orası. Kubilay Aka: Hafsa sahne çekerken çok ciddi, ben daha muzip bir tarafta kalabiliyorum. ◊ Hafsa “Motor” dendiğinde ciddi olanlardan mı? Kubilay Aka: İşini gerçekten ciddiyetle yapıyor. Sahneye konsantre oluyor, en iyisini nasıl yaparım diye düşünüyor.
Ben daha rahatım, sahne ne olursa olsun eğlenceli bir tarafını yakalıyorum. ◊ Kızı sinirlendiriyorsun yani... Hafsanur Sancaktutan: Evet (gülüyor). Kubilay Aka: Bazen sinirlendiriyorum. ◊ Bayağıdır sette birliktesiniz. Birbirinizden en çok ne öğrendiniz? Hafsanur Sancaktutan: Anları nasıl değerlendirmem gerektiğini öğreniyorum. Kubilay çalışırken bana her konuda yardımcı oluyor.
Sanırım “Burada böyle yapmamalıyım” demeyi öğrendim. Kubilay Aka: Ezberimi yaparım ama sahnelere bir gün önceden çok oturup çalışmam. Çünkü sete gittiğimde yönetmen benden farklı bir şey isterse bazen onu sonradan değiştirmek zor olabiliyor. Hafsa sete daha hazırlıklı, sahnelerin üzerine daha çok çalışarak, düşünerek gidiyor. Ondan bazı sahneler için böyle çalışmayı öğrendim.
Çok duygu yüklü sahnelerde bazen bazı şeylere hazır olmak gerekiyor. ◊ Hem dışarıda hem de uzun saatler süren set ortamında birlikte olmak zor olabilir. Bu çok önemli bir karar. Teklif geldiğinde hiç tereddüt etmediniz mi? Kubilay Aka: Tereddüt ettik tabii, hâlâ da arada ediyoruz. İster istemez aynı sette çok uzun saatler geçiriyoruz. Aynı fikirde olmadığımız çok zaman da oluyor.
Ama bunları ortak bir yere oturtup güzelce devam edebiliyoruz. Hafsanur Sancaktutan: Her yeni projenin başında tereddüt edilebilir. Biz de düşündük, konuştuk. İş olarak baktığımızda yeni personalarımızı tanıyacağımıza ve bunu yaşamanın öğretici, güzel yeni bir şey olacağına karar verdik. O yüzden sette eğleniyoruz da aslında. ◊ Sizi buna ikna eden en önemli şey neydi?
Kubilay Aka: Her şeyin başında yapımcımız Yamaç Okur çok vizyoner, yenilikçi ve oyuncuya sağladığı alanı çok iyi bildiğim biri. ‘Çukur’ zamanı dört sene beraber çalışmıştık. Hikâyeyi de okumadan önce ondan geliyor olması bir konfordu. ‘Mercan Köşk’e bakınca da iş güzel dedim. Hafsa’yla da zaten konuşup beraber karar verdik.
Hafsanur Sancaktutan: Bir önceki işimdeydim, daha bitmemişti ve bitip bitmeyeceği de belli değildi. Bir anda bitti ve birkaç senaryo okudum, içlerinde içime en çok sinen bu iş oldu ve dönüp neden yapmıyorum dedim. İşin başında Yamaç Okur var; çalışmak istediğim bir yapım şirketi, hikâye ve oyuncu kadrosuydu.
‘ÇİZİP DİKİYOR, SONRA EVDE DEFİLE YAPIYORDUM’◊ Siz dergi kapaklarını süslüyor, reklam projeleri için tercih ediliyorsunuz. Hafsa tarzıyla çok ilgi görüyor. Kubilay sen aniden saçlarını pembeye boyayabiliyorsun. Gerçekten modayla ilişkiniz var mı, yoksa bu işinizin görsel olarak bir parçası mı? Kubilay Aka: Ben moda olsun diye yapmıyorum. Hayatımızda bir şeylere her zaman kendimiz karar vermiyoruz.
Yönetmen, yapımcı “Saçın bu, sakalın bu olsun” diyor, sen de yapıyorsun. Özgün olan hallerimiz de genelde iş yapmadığımız zamanlar oluyor. Onda da bazen çılgınlaşıyorum. Kısıtlı zamanım oluyor ve istediklerimi yapmak istiyorum. Hafsanur Sancaktutan: Moda benim hayatıma bu işle girmedi. 8-9 yaşlarındayken kıyafet çiziyordum, bana dikiş makinesi alındı, dikiyordum.
Sonra evde defile yapıyor, yürüyor, insanlardan yorum bekliyordum. Yani küçükken de ilgim varmış. Ama bir şeyin en iyisini, en pahalısını, en marka olanını alayım gibi bir algım yok. Biraz zamansızlığın moda olduğuna inanıyorum. İçinde rahat ve özgüvenli hissettiğin şeyin dikkat çektiğini düşünüyorum. ‘YAVAŞ YAVAŞ KENDİ KABUĞUMA ÇEKİLDİM’◊ Çok genç yaşta star oldunuz. Önemli işlerde rol aldınız, alıyorsunuz.
Peki, bu yolculukta nelerden vazgeçtiniz? Kubilay Aka: Özgürlüğünüz ister istemez gidiyor. En önemlisi yavaş yavaş kendi kabuğuma çekildiğim bir hale geldim. Hafsanur Sancaktutan: Oyunculuğa ikimiz de küçük yaşlarda başladık. Ben 17 yaşımdaydım. O zaman bu sektöre girdiğimde çok heyecanlıydım, hiçbir şeyden ödün vermiyormuşum gibi geliyordu.
İstediğim şeyi yapacak, görünür olacak ve bütün duygularımı herkesle paylaşacaktım. Her şey gerçekten çok büyülü geliyordu. Ama 10 yıl boyunca bu işte birçok şeyden çok fazla ödün verdiğimi gördüm. Şansım şu; hâlâ gencim. Artık çok ödün vermeden, tüm hayatımı çok gözler önünde yaşamadan ve geçmişte keşke ödün vermeseydim dediğim şeyleri bugün yapmamaya çalışarak yaşıyorum. ◊ Bu yolculukta en büyük savaşınız neyleydi?
Kubilay Aka: İnsan dönüp dolaşıp aynı şeye geliyor aslında. O bana bunu yaptı, şu bana şunu yaptı. Benim hakkımda şunu dediler, bunu dediler... Fark ettim ki bunların hepsi kendimle savaştı bir yerde. ◊ Kendinle savaşını kazanmayı başardın mı? Kubilay Aka: İçimde hâlâ kendimle savaşıyorum. Hafsanur Sancaktutan: Benim savaşım, bu işin insanlara mal olduğunu unutuyor olmaktı.
Bir şey yaşadığında herkes bunun hakkında konuşabiliyor. “Saçını niye kâkül kestirdin” denebiliyor ya da niye boyattın? “Burnun çok mu büyük, ağzın çok mu küçük” diyenler oluyor. Bunu bir süre hazmedemedim ve en büyük savaştığım yer orasıydı. İnsanların bu kadar kötü olabildiğini görme kısmında çok savaştım ve etkileniyordum. Ama o savaşı kazandım.
Kaynak: Hürriyet
