Kâşif Kozinoğlu, 12 Kasım 2011’de Silivri Cezaevi’nde hayatını kaybetti. Ölümünden önce hazırladığı savunma, cezaevindeki son günleri ve soruşturmanın 2012’de takipsizlikle sonuçlanması, olayla ilgili şüphelerin yeniden tartışılmasına neden oldu.
Daha önce hiç şiir yazdı mı, bilmiyorum. Ama okuduğum tek şiiri şöyle başlıyor: “Güç sende, Kudret sende, SANIRSIN. Yalan dünyanda, NEREYE KADAR” Sanki kendisini öldürenlere seslenmiş gibi. Kâşif Kozinoğlu ’ndan söz ediyorum. Kendisiyle hiç tanışmadım. Hiç elini sıkmadım. Hiç gözüne bakmadım. Ama aynı örgütten olduğum suçlamasıyla adlarımız alt alta yazıldı. Aynı davanın sanığı olduk. Aynı cezaevinde yattık.
Gelgelelim... 22 Kasım 2011 tarihinde ilk duruşmamıza çıkabilseydik tanışabilecektik. O duruşmaya tam 10 gün kala, 12 Kasım’da şüpheli bir şekilde hayatını kaybetti. Son anlarının tanığı koğuş arkadaşları Hasan Ataman Yıldırım ’ın ve Hasan Atilla Uğur ’un anlattıklarına bakıyorum. O gün fenalaşana kadar düzenli spor yaptığını, bir şikâyetinin olmadığını söylüyorlar.
Öyle ki Kozinoğlu öldüğü günün gecesinde, hasta yatağında yatan ve ölmesi beklenen Hasan Atilla Uğur için sabaha kadar nöbet tutmuş. Uğur’un ölmesi beklenirken Kozinoğlu ölüme gitmiş. O TELEFONLA HER ŞEY DEĞİŞTİ Özgeçmişini dava belgelerinde kendisi anlatıyor. 1976 yılında Kara Harp Okulu’ndan mezun olmuştu.
Sonrasında özel kuvvetler komutanlığının tim komutanlığında istihbarat subaylığı, istihbarat şube müdürlüğü, eğitim öğretim grup komutanlığında görev yapmıştı. Terörle mücadelede görev aldı. Çatışmalara girdi, işitme kaybı yaşadı, gazi oldu. 1995’te bu görevden emekli olduktan sonra kendi isteğiyle MİT’e girmişti.
Afganistan’da Mart 2011’de aldığı telefonla hayatı değişti. “Zekeriya Öz ifadeni alacak, Türkiye’ye dön” diyorlardı. Hazırladığı savunmasında “MİT görev verir, ben de yaparım” diyen Kozinoğlu bu emri de sorgulamadı. Geldi, Zekeriya Öz’e ifade verdi, tutuklamaya sevk edildi, 10 Mart’ta tutuklandı. SAHTE BELGEYLE KUMPAS Ona yapılan görünür suçlama benim de aralarında bulunduğum gazetecilere belge sızdırmaktı.
Buna dayanak olarak Barış Pehlivan ’ın bilgisayarında bulunan “Koz” isimli dijital word sayfası ve not gösteriliyordu: “Rusya ve Özbekistan’daki cemaat operasyonları hakkında Kozinoğlu’ndan gelen belgeleri mutlaka gündeme taşıyalım. Kozinoğlu’ndan gelen diğer belgeleri de değerlendirelim.”
Yılların istihbaratçısını Afganistan dağlarından indirip hapsetmek için sözde bir dijital sayfaya göstere göstere adını yazmak yetmişti! Bilirkişiler bu notların bilgisayarlara virüs yoluyla sokulduğunu raporlarına yazdı. Kozinoğlu da verdiği ifadede davadaki gazetecilerin hiçbirini tanımadığını, kendisine kumpas kurulduğunu anlattı.
MİT de dava dosyasına yolladığı yazıyla söz konusu belgelere Kozinoğlu’nun erişemeyeceğini söyledi: “Güvenlik İstihbaratı Başkanlığı emrinde görevli olmayan Kâşif Kozinoğlu’nun, bu başkanlığa ait yetkili olmadığı herhangi bir dokümana müsteşarlık bilgi sistemlerinden erişim imkânı bulunmamaktadır.” FETÖ’NÜN ÖNÜNDEKİ ENGEL Bütüne bakıldığında bir fotoğraf ortaya çıkıyordu.
Belli ki polisin, yargının, ordunun her hücresine giren FETÖ; MİT’in kapılarını zorluyordu. Kozinoğlu’nu karşılarındaki engellerden biri olarak görüyorlardı. Orta Asya’da görev yapan Kozinoğlu, bulunduğu bölgede ABD’nin istasyonu olarak çalışan FETÖ’nün belli ki ana düşmanlarından biriydi.
Nitekim bugün tutuklu olan Enver Altaylı ’nın Fethullah Gülen ’e yazdığı ve yıllar sonra ortaya çıkan mektup Kozinoğlu’nun neden hedef alındığını çok net anlatıyor: “Şenkal Atasagun ’un Özbekistan görevlisi olarak çalışan KâşifKozinoğlu, terfi ettirilmiş ve merkezi Taşkent’te bulunan Orta Asya istihbaratını koordine etmekle görevli büronun başına getirilmiştir.
Okulların kapatılma sürecinde en büyük ihanet payı adı geçen bu şahsa aittir.” Tesadüf olamaz ya... FETÖ’cü savcılar Kâşif Kozinoğlu’nun telefonunu 2009’da yaklaşık bir yıl dinlemişlerdi! Nitekim Kozinoğlu’nun ölümünden sadece 3 ay sonra yaşanan MİT’e yönelik 7 Şubat kumpası da tesadüf olamazdı.
HESAPLAŞMA YAPACAKTI Kozinoğlu hazırladığı ama yapamadığı savunmasında yıllardır hakkında yapılan spekülasyonlardan şikâyet ediyordu: “Cezaevinde yatmak devlet görevi ise kabulümdür ancak komplo sahiplerinin iddiaları ile yargısız infaz edileceksem ve başkasının suçunu üstlenmeye zorlanacaksam bunu kabul etmem mümkün değildir.” Kozinoğlu’nun savunmasını incelerken dikkatimi çekmişti.
Savunmasında yer alan “Bugüne kadar gerçekleştirmiş olduğum görevleri devlet kademesinde bilmesi gerekenler bilir, onlar haricindekilerin bilmesi gerekmemektedir” cümlesine “şu an itibarıyla” ifadesini eklemişti. Belli ki kendisini hapse atanlara karşı gerekirse daha büyük bir hesaplaşmayı mahkeme salonunda yapmayı kafasına koymuştu. Bu da duruşmaya 10 gün kala yaşanan ölümü daha da şüpheli hale getiriyordu.
SAVCILARA SORULMALI Öldü mü öldürüldü mü? Kuşkusuz bunun yanıtı doğrudürüst yapılabilirse yeniden açılan soruşturmanın içinden çıkacak. Fakat... Eğer öldürüldüyse MİT’in Asya Bölgesi başmüşavirini Afganistan dağlarından indirip hapiste öldürmek 11 gardiyanın boyunu aşan bir iş. Devamını görür müyüz bilmem. Ama kesin bir şey var.
Kozinoğlu’nun ölümüyle ilgili şüpheler ortadayken 2012 yılında Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı takipsizlik kararı verdi. Adalet Bakanlığı bugün yaptığı açıklamalarla o gün yürütülen soruşturmanın eksik yapıldığını da kabul etmiş oldu. Arşive bakıyorum, devletin Anadolu Ajansı o gün soruşturmayı yürüten iki ayrı savcının adını vermiş. Biri daha sonra eşiyle birlikte FETÖ iltisaklı çıkarken öbürü ise halen görevde.
Haliyle öncelikle bu isimlere o günkü soruşturmada dosyayı neden kapattıklarını sormak gerekiyor. Kozinoğlu’nun şiiri sanki kendisini ölüme sürükleyenlere olan bir gün hesap gününün geleceğini haber vermiş gibi: “Ne ektiysen onu biçeceksin YAŞAYACAKSIN... En azından benim yaşadıklarımı YAŞAYACAKSIN.”
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
