Yapılan uluslararası araştırmalar, öğünleri başkalarıyla paylaşarak yemek yemenin ruh sağlığını koruduğunu ve zihinsel dayanıklılığı artırdığını ortaya koydu. Birlikte yemek yeme alışkanlığının depresyon riskini önemli ölçüde azalttığı, endorfin salgısını artırarak bunamaya karşı koruduğu belirlendi.
Kulağa gerçek olamayacak kadar iyi geliyor olabilir ancak yeme alışkanlıklarınızda yapacağınız basit bir değişiklik bedeniniz ve zihniniz için büyük faydalar sağlayabilir. Depresyon riskinizi azaltabilir ve bunamaya karşı koruyabilir. Yiyeceklerden aldığınız keyfi artırabilir ve hatta daha uzun yaşamanıza yardımcı olabilir.
Sözünü ettiğimiz şey yeni bir beslenme biçimi değil, insanlığın en eski uygulamalarından biri: Birlikte yemek yeme. Oxford Üniversitesi'nde ekonomi ve davranış bilimi profesörü olan Jan-Emmanuel De Neve, Yemek paylaşmak, bağ kurmanın, güven inşa etmenin ve başkalarıyla bağlantı kurmanın temel mekanizmalarından biri diyor. Ve bunun refahımız üzerinde önemli etkileri bulunuyor.
Ne yazık ki modern dünyanın giderek artan yalnızlığı, bunu her geçen gün daha olağandışı hale getiriyor. Ancak insanlara ulaşmak ve yemek ile dostluk arasındaki bu kadim bağı yeniden kurmak düşündüğünüzden daha kolay olabilir. ZİHİNSEL DAYANIKLILIK GELİŞTİRMEK Birlikte yemek yemenin ruh sağlığı üzerindeki sonuçlarına odaklanan araştırmalar yapıldı.
Çin'deki Zhejiang Eyaleti Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi'nden Şinyi Wang ve çalışma arkadaşları, 60 yaş ve üzerindeki 9. 361 kadınla anket yaptı. Araştırma, yemek saatlerinde masanın etrafında bulunan kişi sayısının, bir kişinin depresyon riskinin açık bir göstergesi olduğunu ortaya koydu.
Araştırma ekibi, insanların genel sağlık durumu ve gelir seviyesi gibi refahı etkilediği bilinen çok sayıda faktörü ve kişinin yalnız yaşayıp yaşamadığını kontrol ettikten sonra da bu sonucun değişmediğini gördü. Araştırmacılar bunun sonucunda, birlikte yemek yemenin ruh sağlığımızı etkileyen kendine özgü bir yanı olduğu fikrine vardı. Diğer birçok çalışma da benzer sonuçlara işaret ediyor.
Örneğin Tokyo'daki araştırmacılar, aileleriyle yaşayan ancak yemeklerini yalnız yiyen 65-74 yaş grubundaki kişilerin, düzenli olarak başkalarıyla yemek yiyenlere kıyasla depresif belirtiler geliştirme olasılığının beş kat daha fazla olduğunu ortaya koydu. Muhtemelen en güçlü kanıt, kamuoyu araştırma şirketi Gallup'un yıllık küresel anketlerine dayanan Dünya Mutluluk Raporu'ndan geliyor.
Şirket, 2024 yılında Japon gıda üreticisi Ajinomoto'nun desteğiyle insanların yeme alışkanlıklarına ilişkin bir bölümü ankete ekledi. Bu bölümde şu sorular yer alıyordu: Son yedi günü düşünün... Tanıdığınız biriyle kaç gün öğle yemeği yediniz? Dünya Mutluluk Raporu'nun son baskısında birlikte yemek yemenin önemine ilişkin bölümlerden birinin ortak yazarı olan De Neve, Bunu gördüğümde gözlerim parladı diyor.
Bu soru dünya genelinde yaklaşık 150 bin kişiye soruldu. De Neve ve ekibi, insanların başkalarıyla paylaştığı öğün sayısı arttıkça duygusal refah ölçümlerindeki puanlarının da yükseldiğini ve bunun şaşırtıcı derecede tutarlı olduğunu buldu. Bu, bir kişinin yaşam memnuniyetini öngörmede, iş durumu ve gelir seviyesi kadar güçlüydü diyor. Bu iki unsurun da refah açısından son derece önemli olduğu biliniyor.
İYİ HİSSETTİREN KİMYASALLAR De Neve, birlikte yemek yemeye ilişkin soruların, bir kişinin genel sosyal yaşamının yalnızca bir göstergesi olabileceğini vurguluyor. Ancak ona göre birlikte yemek yemenin kendine özgü bir yanı da var. İngilizcedeki companion (arkadaş, yoldaş) kelimesinin, Latince cum ve pānis köklerinden geldiğine, yani ekmekle birlikte anlamını taşıdığına dikkat çekiyor.
Aynı kavram için kullanılan Çince 伙伴 (huǒ bàn) sözcüğü ise, aynı ocakta yemek pişiren bir askeri birliği tanımlayan karakterlerden türemiş. Bunun derin kültürel kökleri var diyor. Oxford Üniversitesi'nde biyolojik antropolog olan Robin Dunbar da Friends (Arkadaşlar) adlı kitabında, yemek yemenin doğal olarak endorfin sistemini harekete geçirdiğini öne sürüyor.
Endorfinler, kendimizi iyi hissetmemizi sağlayan kimyasallar. Bu, bir yemek sırasında kurulan bağı güçlendirebilir ve insanların birbirlerine daha güçlü bir bağlılık hissi duymasına yol açabilir. İlginç bir şekilde, başka insanların varlığı yiyeceğin kendisinden alınan keyfi de artırabilir.
Pensilvanya Üniversitesi'nden Erica Boothby'nin yürüttüğü bir dizi çalışma, insanların başka birinin eşliğinde yedikleri çikolatayı belirgin biçimde daha lezzetli bulduklarını ortaya koydu. BUNAMA RİSKİNİN AZALMASI Birlikte yemek yemek, beynin yaşlanma sürecini bile yavaşlatabilir.
Japon araştırmacılar 2025 yılında, düzenli olarak yalnız yemek yiyen kişilerin, mezial temporal lob (şakak lobları) ve hipokampus da dahil olmak üzere bilişsel işlevlerle ilişkili kilit beyin bölgelerinde daha düşük beyin hacmine sahip olduğunu ortaya koydu. Bu farklılıkların bir kısmı beslenme düzeniyle bağlantılı görünse de genel olarak yalnız yemek yiyen kişiler besleyici gıdaları daha az tüketme eğiliminde.
Ancak bu durum bulguların tamamını açıklamıyordu; bu da azalan sosyal bağlantının uzun vadeli beyin sağlığında da rol oynadığını düşündürüyor. Araştırmanın yazarları, paylaşılan öğünlerin sağladığı keyfin ve sosyal destek hissinin, sinir sistemi işlevlerindeki gerileme için bilinen bir risk faktörü olan stresi azaltabileceğini öne sürdü.
Alternatif olarak, yemek sırasında yapılan sohbetler, yaşlılık dönemine kadar beynimizin aktif kalmasını sağlayan ek bir zihinsel uyarım sağlıyor olabilir. Katılımcıların araştırma sırasında bilişsel işlevlerinin normal olduğu kabul edildi. Ancak araştırmacılar, bu sinirsel gerilemenin zamanla onları bunamaya daha yatkın hale getirebileceği uyarısında bulundu. İTALYA'NIN SOFRA KÜLTÜRÜNDEN NELER ÖĞRENEBİLİRİZ?
Dünya Mutluluk Raporu, yemek yeme alışkanlıklarının ülkeden ülkeye büyük farklılıklar gösterdiğine dikkat çekiyor ve bir ülkenin birlikte yeme kültürünü koruma çabalarından çok şey öğrenebileceğimizi belirtiyor. Ortalama olarak Japonlar haftada dört öğünden daha azını başkalarıyla paylaşıyor. Birleşik Krallık ve ABD'de bu sayı yaklaşık yedi ila sekiz öğünken, İtalya'da dokuza yaklaşıyor.
İtalya'nın sofra etrafında bir arada yeme kültürüyle tanındığı elbette bilinen bir gerçek. UNESCO, İtalyan mutfağını Somut Olmayan Kültürel Miras olarak kabul ettiğinde, yemeklerin evde, okullarda ya da festivaller, törenler ve sosyal buluşmalar aracılığıyla aile ve toplumla bağ kurmadaki kritik rolünü vurgulamıştı.
Bu nedenle, ülkenin modern dünyanın baskıları karşısında birlikte yemek yeme kültürünü korumanın yollarını bulmada öncü olması şaşırtıcı olmayabilir. İtalya'da doğan Yavaş Yemek Hareketi (Slow Food Movement), hızlı yemeğin artan popülaritesine doğrudan bir tepki olarak 50 yıl önce başlatıldı.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
