West Ham rekabetiyle yeniden gündeme gelen Millwall, 1985 ve 1988’deki olaylar nedeniyle dünyanın en nefret edilen kulüpleri arasında gösteriliyor. Kulübün “Kimse bizi sevmiyor” tezahüratını benimseyen taraftarları, bugün geçmişteki şiddet olaylarından uzaklaşan daha sakin bir ortam ve değişen tribün alışkanlıklarıyla anılıyor.
West Ham ile yaşadıkları ezeli rekabet dolayısıyla geçen hafta tüm dünyada gündeme gelen Milwall’u bu kadar nefret objesi yapan şey 1985 ve 1988’de yaptıkları. 13 Mart 1985’te Luton Town-Milwall maçında konuk taraftarların eylemleri nedeniyle 31’i polis 81 kişi yaralanmıştı.
Geçen hafta ezeli rakibi West Ham ile oynadığı derbi nedeniyle tekrar gündeme gelen Millwall, dünyanın en nefret edilen kulüpleri arasında gösteriliyor. O kötü şöhret yerinde duruyor mu diye merak ettim, oraya gittim. Baştan söyleyeyim; nefretin nedeni, taraftarı... Bunlarda hakeme şiddet de var, rakip kalecinin çeneyi kırmak da var. Adamlar kavga doktoru!
Ruhen de o kadar acımasızlar ki; Liverpool’un Hillsbrough faciasıyla dalga geçecek kadar! Evet sevilmiyorlar! 1970’lerde ve 80’lerde medya ve diğer kulüpler Millwall’u sürekli ‘canavar’ gibi gösterince, taraftarlar bu durumu kucakladılar. “Tamam, madem bizi sevmiyorsunuz, biz de bununla gurur duyuyoruz” dediler. Ve o meşhur tezahürat çıktı : “No one likes us (Kimse bizi sevmiyor).”
iNGiLTERE BAŞBAKANI THATCHER’A ‘SAVAŞ KABiNESi’ KURDURDULARBu nefretin 2 sebebi var: Birincisi, 1988’de Arsenal ile yaşanan İslington hadisesi. Hazırlık maçı için Highbury Stadı’na giden Milwall taraftarları ne kadar dükkan camı varsa indirmiş, arabaları ters çevirmiş. Üstelik 1966 Dünya Kupası’nı kazanan İngiltere tüm dünyaya centilmen yüzünü pazarlarken...
Medyanın ‘futbol holiganizmi’ başlığını ilk kez bu olay için kullandığını söylerler. Sevilmemelerinin ikinci sebebi ise İngiltere’de her şeyi değiştirmeye yol açan bir hikaye aslında. Derler ki; Margaret Thatcher hükümetinin futbola savaş açmasına neden olan olay budur (Heysel Faciası, Bradford stadyum yangınını da es geçmeyelim). AĞIR BiLANÇO: 81 YARALI13 Mart 1985’te Luton Town-Milwall maçındayız.
Luton’un küçük stadına giden binlerce Milwall taraftarı stada fazla gelince sahaya taştı. Polisler çaresizce kalabalığı tribüne doğru itmeye çalışsa da nafile. Holiganlar sahaya koltukları söküp atarak karşılık verdi. İşin bilançosu ağır oldu: 31’i polis 81 kişi yaralandı. Maçtan sonra da stat çevresi savaş alanına dönüp, yerler cam kırıklarıyla dolunca, Başbakan Margaret Thatcher ‘Savaş Kabinesi’ kurdu.
Rivayete göre, İngiltere’de statlara ‘kimlik kartı’ zorunluluğu getirilmesi tartışmaları bu geceyle başladı. HEM HOLiGAN HEM DE GREV KIRICIMilwall'dan en çok da West Ham çekti. ‘Yeşil Sokak Holiganları’ isimli filmi izleyenler iyi bilirler. Aslında işçi grevi meselesi onlarınki. 1926 yılında kötü çalışma koşulları ve düşük ücretler nedeniyle Birleşik Krallık genelinde yaklaşık 1. 5 milyon işçi greve gitmiştir.
Çoğunluğu tersane ve liman işçilerinden oluşan West Ham taraftarları, bu greve en büyük desteği veren gruplardan biri olmuş ve grevde ön saflarda yer almışlardır. ÖFKE VE iHANET · MiLLWALL taraftarları da aslında benzer şekilde tersane işçilerinden oluşuyordu. Ancak bu grup, sendikalardan ziyade işverenlere daha yakındı.
Millwall işçileri greve katılmadıkları gibi, çalışmaya devam ederek ‘grev kırıcı’ konumuna düştüler. Millwall işçilerinin greve destek vermemesi ve çalışmaya devam etmesi, grevde olan West Hamlı işçiler arasında büyük bir öfke ve ihanet duygusu doğurdu.
Bu olay, iki takım arasındaki mücadelenin sadece bir “Liman İşçileri Derbisi (Dockers Derby)” olmaktan çıkıp derin bir nefret ve ideolojik çatışmaya dönüşmesine neden olmuştur. (Bazı kaynaklar bu grev olayının tarihsel bir gerçeklikten ziyade bir hikayeden ibaret olduğunu belirtse de, rekabetin kökenindeki en güçlü anlatı olarak kabul edilmektedir.)
GAZETE KAĞIDINDAN SOPA YAPIYORLARMilwall öyle kötü şöhretli bir takım ki, 2010 senesinde eski futbolcularından biri cinayetten tutuklanıyor ve gazeteler ‘’Eski Milwall Futbolcusu Tutuklandı’’ şeklinde haber giriyorlar. Oysa oyuncu o sırada Bradford forması giyiyor. Durumu siz düşünün... Milwall’a gittiğinizde size yıldız oyuncularından değil Milwall Tuğlası’ndan bahsediyorlar. Duymuş muydunuz ?
Polis stada girerken didik didik aradığından olsa gerek, Millwall taraftarı yaratıcılığını kullanarak (!) gazeteden bir kavga aleti yaratmayı aklediyor. Gazeteyi en kalın yerinden birkaç defa katlıyor ve üstüne su dökerek iyice ağırlaştıyor. Gazete kâğıdı artık bir sopaya dönüşüyor. KiMLiKLERi DEŞiFRE OLMASIN DiYE TAKIM FORMALARINI GiYMiYORLARŞimdilerde durum değişti tabii.
Milwall’da taraftarların toplandığı mekanları gezince farkettim ki; artık o korkutucu, kaotik, sıkıntılı ortam yok. Eskiye dair kavgalar, sertlikler, yerini sohbet edilen ortamlara bırakmış. Tabii bazı alışkanlıklar kalmış. Maça girerken üstünde forması olan taraftar azlığı dikkatimi çekince, merak ettim.
İngiltere’de yaşayan bir Türk durumu şöyle izah etti: “Milwall taraftarları kavga ettiğinde kimlikleri deşifre olmasın ve kolay kamufle olabilsinler diye üstlerine senelerdir forma giymezler, sivil şekilde maça giderler.” Bu geleneğin hala devam ettiğini söyleyebilirim. Ancak yumuşak yüzlerini gösterebilmek için The Den Stadı’nın içine çocuklar için oyun bölümü dahi kurmuşlar.
Bu onların değiştiklerini gösterme biçimlerinden biri. ARTIK ÇEKiNMENiZE GEREK YOK Tüm Milwall’u dolaştım ve başıma bir şey gelmedi! Şayet bu durum ben ve yakınlarım için hâlâ iyi haber olarak yorumlanıyorsa Milwall’un imajını düzeltmesi için hayli yolu var demektir. Ancak olur da bu kötü şöhretli takımın maçına gitme olanağı yakalarsanız çekinmeyin artık.
Yasalar titizlikle ve tavizsiz uygulandığında kötülüğü bertaraf etmek mümkün. İnanmayan Milwall maçına gidebilir.
Kaynak: Hürriyet
