Çivi çiviyi söker
Sevgili okurlarım, haftanın olayı borsada, baskın yapılacağı kulaklarına fısıldanan bazı fon şirketlerinin paralarını İsveçre’deki birkaç hesapta topladıklarıydı.
Haber detayı
Haberin ayrıntıları
Öyle az buz para değil sekiz yüz milyar uçup gitti. Kısaca bu uyduruk fonlara izin veren devlete ait borsa denetleme kurumları ve fon şirketleri hep birlikte 500 bini aşkın yurttaşın parasına el koydu. Ve siz arkadaşlar, 7 puan riskli görünen bu fonlara hangi akılla para yatırdınız?
Neyse pek bilmediğim bir konuda ahkâm kesmeyi bırakıp sizi bu pazar günü benimle bir film izlemeye davet ediyorum. Filmin bazı bölümlerini başka yazılarımda kullanmıştım. Şimdi 32 kısım birden. Ne demişler çivi çiviyi söker.
Yönetmenliğini Siddiq Barmak’ın yaptığı Osama adlı film, Taliban yönetiminde çekilen ilk Afgan filmi ve anlatılan, yaşanmış gerçek bir olay. Filmin çekilmesi için İran’ın genç kadın yönetmenleri gönüllü olarak çalışmışlardı. Hâlâ kanımı donduran sahnelerini tek tek anımsadığım filmde, hepimizin iyi bildiği bir efsanenin sözleri sık sık yineleniyordu: “Çok yoksul bir aile varmış, karınları çok açmış ve bir gün annesi küçük kıza demiş ki kızım bu sabah seni gökkuşağının altından geçirmem gerek çünkü gökkuşağının altından geçtiğinde bir erkek olacaksın. Ve yollara düşüp ailene ekmek getirebileceksin.”
Film “İş istiyoruz!” sloganlarıyla sokaklara dökülen burkalı yüzlerce Afgan kadınının görüntüsüyle başlıyordu. Kadınlar yürüyorlardı, açtılar, çalışmaları yasaktı ve çaresizdiler. Taliban kuvvetleri onları dağıtmak için acımasızca su sıktı ve annesinin elinden tuttuğu çok küçük bir kız çocuğu o acımasız suyla sürüklendi ve kadınlar korkuyla kaçtılar. 12 yaşındaki Osama, annesiyle birlikte o sırada sokaktaydı, eve sığındı ve suların sürüklediği o küçük kızın çaresizliği o an belleğine kazındı. Osama’nın babası savaşta ölmüştü, ailenin hiçbir erkek yakını yoktu ve küçücük bir kulübede üç kadın, anneanne, anne ve Osama birlikte yaşıyorlardı. Annenin çalışması yasaktı ve açtılar.
