Araştırmalar, çay ve kahvenin sağlık açısından tek bir kazanan ortaya koymadığını gösteriyor. Kahve polifenol, bağırsak sağlığı ve kısa vadeli konsantrasyonla ilişkilendirilirken çay, kemik ve kalp-damar sağlığı açısından öne çıkıyor; uzmanlar tüketim miktarının ve kişisel toleransın önemine dikkat çekiyor.
İngiltere’de yetişkinlerin yüzde 63’ü düzenli kahve tüketirken çay içenlerin oranı yüzde 59’da kalıyor. Araştırmalar, her iki içeceğin de farklı mekanizmalar üzerinden olumlu etkilerle ilişkilendirildiğini, ancak avantajların sağlık alanına göre değiştiğini ortaya koyuyor.
Flinders Üniversitesi’nin 65 yaş ve üzerindeki yaklaşık 10 bin kadınla 10 yıl süren araştırmasında, her gün çay içenlerin kalça bölgesindeki kemik mineral yoğunluğu çay tüketmeyenlere göre bir miktar daha yüksek bulundu. Kahvede ise tüketim miktarı önem taşıyor; günde beş fincandan fazla tüketim, bazı kadınlarda daha düşük kemik yoğunluğuyla ilişkilendirildi.
Kahve ve çay polifenol içeriyor. Bu bileşiklerin bağırsak bakterileri tarafından kullanılması; iltihaplanmanın azaltılması, kan şekeri kontrolünün desteklenmesi ve damar sağlığının korunması gibi süreçlerle ilişkilendiriliyor. Bir fincan filtre kahvede yaklaşık 1,5 gram lif bulunabiliyor. Ancak fazla kahve, özellikle bağırsak hassasiyeti veya kafeine duyarlılığı olan kişilerde sorun yaratabilir.
Kalp-damar sağlığı bakımından her iki içeceğin de kalp hastalığı ve inme riskindeki azalmayla ilişkili olabileceğini gösteren araştırmalar bulunuyor. Yeşil çay, kan basıncı ve kan yağlarıyla bağlantılı bazı göstergelerdeki olumlu değişimler nedeniyle dikkat çekiyor. Çayın daha düşük kafein içeriği ve flavonoid zenginliği de bu alandaki avantajları arasında sayılıyor.
Harvard Tıp Fakültesi araştırmacılarının 130 binden fazla kişinin verilerini incelediği çalışmada, günde iki ila üç fincan kafeinli kahve ve bir ila iki fincan çay tüketimi daha düşük demans riskiyle ilişkilendirildi. Yaklaşık 205 bin İngiliz yetişkinin izlendiği 2025 tarihli başka bir araştırmada da şekersiz kahve tüketimi, bazı nörodejeneratif hastalıklarla ilişkili daha düşük ölüm riskiyle bağlantılı bulundu. Ancak çalışmaların büyük bölümü gözlemsel olduğu için doğrudan neden-sonuç kanıtı sunmuyor.
Kaynak: Hürriyet
