Haber detayı
Haberin ayrıntıları
Sevgili arkadaşım Özlem Dengiz Uğur’un davetiyle yolum Ulus’a, Anafartalar Caddesi’ndeki VEKAM Büyük Apartman’a düştü. Koç Topluluğu’nun 100. yılı dolayısıyla hazırlanan “Vehbi Koç Ticaret Evi: Muasır Medeniyet Yolunda Bir Terakki Hamlesi” sergisini gezecektik. 30 Eylül’de aynı adla hazırlanan kitabın tanıtımı, söyleşisi ve sergi turu da vardı. Alev Ayaokur ile İrem Alpay anlattı, Mehtap Türkyılmaz söyleşiyi yönetti.
Doğrusu içeri girerken Vehbi Koç’un ticaret hayatının anlatıldığı, bol belge ve şirket tarihinin sıralandığı bir sergiyle karşılaşacağımı düşünüyordum. Daha ilk bölümde yanıldığımı anladım. Hikâye Vehbi Koç’tan çok daha eski bir Ankara’dan başlıyordu. Haritalar, eski fotoğraflar, hanlar, çarşılar, tiftik ticareti… Bugün Ankara denince çoğumuzun aklına devlet daireleri, bakanlıklar, memuriyet gelir.
Oysa karşımda başka bir Ankara vardı. Ahiliğin, loncaların, debbağların, saraçların, dokumacıların şehri… Ankara keçisinin tiftiğinden dokunan sofun Avrupa pazarlarına kadar ulaştığı, ticaret yollarının kesiştiği bir kent. Eski fotoğrafların önünde durunca şehrin yalnız binalarının değil, yüzünün de ne kadar değiştiğini görüyorsunuz.
Dar sokaklar, dükkân önlerinde insanlar, tiftik yığınları, bağ evleri… Derken demiryolu çıkıyor karşınıza. 1892’de tren Ankara’ya ulaşıyor. Eski istasyon fotoğraflarına bakarken bugünkü Gar’ı düşünmemek mümkün değil. Birkaç yapı, raylar ve çevresinde neredeyse boş bir şehir. O raylarla yalnız tren gelmiyor Ankara’ya. Ürün geliyor, insan geliyor, haber geliyor. İstanbul’la bağ güçleniyor, ticaretin yönü değişiyor.