11 Eylül saldırılarında hayatını kaybeden Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı Zühtü İbiş’in kardeşi Mehmet İbiş, ağabeyini ararken yaşadıklarını anlattı. İbiş, New York’a ulaşmaya çalıştığı sırada gözaltına alındığını, kimlik tespit sürecinin ise aylar sürdüğünü belirtti.
Haberlerimizi Google’da Takip Edin Gelişmelerden anında haberdar olun. Google’da tercih edilen kaynak olarak ekleyin ABD'deki 11 Eylül 2001 saldırılarının üzerinden 25 yıl geçti.
Saldırılarda hayatını kaybeden tek Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı Zühtü İbiş'in kardeşi Mehmet İbiş, CNN Türk'ten Serdar Korucu'ya konuşarak ağabeyini aradığı saatlerden kimlik tespit sürecine, saldırı sonrasında yaşadıklarından 11 Eylül soruşturmasına ilişkin düşüncelerine kadar yıllardır unutamadığı ayrıntıları anlattı.
HABERİ İŞ ARKADAŞINDAN ÖĞRENDİMehmet İbiş, saldırı haberini ilk olarak bir iş arkadaşından telefonla öğrendiğini söyledi. İbiş, o sırada olayın boyutunu anlayamadığını belirterek şöyle konuştu:“İş yerindeydim. Her sabah olduğu gibi... Bir arkadaşımdan telefon aldım. Olayın vahameti belli değildi. Arkadaşım da Binalara uçak çarptı, abin işe gitti mi? diye sordu. Ben de Evet gitti dedim.
“Ağabeyine ulaşamayınca ailesini aradığını anlatan İbiş, evde karşılaştığı manzarayı da şöyle aktardı:“Sonrasında babamı aradım, arka planda annemin ağlama seslerini duyuyordum. Babam dedi ki Oğlum, hemen işyerini kapat, buraya gel. Olay ciddi dedi. Arabaya atlayıp oraya gittim. Eve ulaştığımda çok kötü bir manzara vardı. Yeğenim 2 yaşındaydı o zaman. O camın önüne yapışmış ağlıyordu. Babasını bekliyordu.
Her gün o pencereden babasının gelişini izlerdi. Tabii o da bir şeyler olduğunu anladı.” ZÜHTÜ İBİŞ'İN SON TELEFON GÖRÜŞMESİZühtü İbiş'in uçak binaya çarptıktan sonra eşiyle konuştuğunu belirten Mehmet İbiş, ağabeyinin son telefon görüşmesinin ayrıntılarını da anlattı:“Son konuşmasını eşiyle yapmış. Uçak çarptıktan sonra telefon edip Böyle böyle bir şey oldu. Merak etmeyin iyiyim. Şu anda ofisimdeyim.
Şimdi kapatmam lazım, itfaiyeciler geldi deyip telefonu kapatmış. Birazdan görüşürüz diye aramayı sonlandırmış. Annem ağlıyordu. Ben içeriye girer girmez yakama yapışıp Ne olur, git abini bul dedi ve ben orada daha fazla duramadım. Oradan çıkıp New York'a ulaşmanın yollarını aradım.”
NEW YORK'A ULAŞMAYA ÇALIŞTISaldırının ardından yolların kapatıldığını anlatan İbiş, New York'a ulaşmak için yaşadığı zorlukları şöyle anlattı:“Olayın etkisiyle çok yüksek hızlarda ilerliyordum ve yaklaştıkça ilk önce George Washington Köprüsü'ne yöneldim. Kapatmışlardı ve böyle kilometrelerce trafik yani araç kuyrukları oluşmuştu. Nehrin New Jersey tarafına ulaşmayı başardım. Sahil kenarına inip orada tekneler vardı.
Onlardan karşıya geçmelerini istedim ama hiçbiri kabul etmedi. Tren istasyonu nehrin bu tarafında, bana dediler ki Feribotlarla oradan kurtulanları karşıya geçiriyorlar.” İbiş, Manhattan'ı karşı kıyıdan izlediği saatleri ise şu sözlerle anlattı:“Bütün günüm orada geçti. Düşünün masmavi bir gökyüzü, güneşli bir gökyüzü ve karşınızda Manhattan manzarası. O adanın en yüksek iki kulesinin üzerinde dumanlar yükseliyor.
Korkunç bir manzaraydı. Oradan insanlar feribotlarla getiriliyordu ve herkes çok kalın bir toz tabakası içindeydi. Hatta orada itfaiye erleri gelen insanların üzerlerindeki tozları giderebilmek için hortumlarla insanları temizliyorlardı.” İbiş, istasyonda beklediği sırada yaşanan yıkımın sesini de şöyle aktardı:“O anda tren istasyonunun içerisindeydim. Kalabalıkta abimi bulmaya çalışıyordum.
Çok büyük bir gürültü geldi. Hatta orada da izdiham olmuştu. Sonradan öğrendik ki binaların yıkılma gürültüsüymüş.” ARADIĞI AĞABEYİNİ BULMAYA ÇALIŞIRKEN GÖZALTINA ALINDI11 Eylül akşamı seferlerin durması üzerine kendisine sabah yeniden ulaşım sağlanacağının söylendiğini belirten İbiş, eve döndüğünü ancak kısa süre sonra yeniden yola çıktığını söyledi. “Tekrar gittim oraya. 3 arkadaşım da bana eşlik ettiler.
O zaman uyuyakalmışız. Açıkçası arabanın içerisinde el fenerleri ışığıyla ve cama tıklamalarla uyandık. En kötü tecrübeyi orada yaşadık zaten. Gözaltına alındık.” İbiş, gözaltı sırasında ağır bir psikolojik baskıyla karşılaştığını ifade etti:“Çok kötü bir muamele gördük. Aracımız bomba uzmanları tarafından arandı, köpekler tarafından arandı. Psikolojik baskıya uğradık. Bomba nerede? Hemen söyleyin.
Yoksa şöyle olur, böyle olur dediler. Ben de o günün acısıyla Nasıl inandırabilirim sizi? Ben abimi aramak için buradayım. Sabah 6'da bu tren istasyonunun tekrar açılmasını bekliyorum dedim.” İbiş, yaşadığı en kritik anları ise şöyle anlattı:“Sonra bir ara işler iyice kızıştı. Beni çevreleyen 4-5 polis vardı. Bir anda ne tetikledi bilmiyorum. Hepsi birden silahlarını başıma dayadılar.
Sakin olun dedim, Yanlış yapıyorsunuz. Sizin başınız belaya girer. Gözümün ucuyla birinin parmağının tetikte olduğunu gördüm ve eli titriyordu. Her an o tetiği düşürebilirdi.” O sırada daha önce gördüğü bir yetkilinin kendisini tanıdığını belirten İbiş, serbest bırakılma sürecini de anlattı:“O sırada o bütün gün gördüğüm oradaki yetkili geldi. O beni tanıdı.
Polis memurlarıyla biraz tartıştılar, ettiler ve sonradan gelip defalarca özür dileyip beni de bıraktılar.” 6 AY SONRA İLK TESPİT GELDİZühtü İbiş'in kimlik tespitinin yapılabilmesi için aileden DNA örnekleri alındığını belirten Mehmet İbiş, ilk altı ay boyunca umutlarını koruduklarını söyledi:“İlk 6 ay evimiz cenaze evi değildi. Kayıp aranıyordu.
6 ay boyunca her gün bütün hastaneleri, bütün kriz merkezlerini aradık, altına bakılmadık taş bırakmadık bütün New York'ta. Abime ait ilk tespit 6 ay sonra geldi. O günden sonra artık bizim evimiz cenaze evi oldu maalesef.” İbiş, ağabeyine ait parçanın tespit edildiği gün yaşadıklarını da şöyle aktardı:“İlk tespit yapıldığında ben gittim oraya. 10-12 tane soğutuculu tır kasası vardı.
Bana abimin tespit edilen vücut parçasının hangi konteynerde olduğunu gösterdiler. Dua etmeme izin verdiler.” ARTIK ÇOK ÇOK DÜŞÜK BİR İHTİMALAilesinin, ağabeyinden geriye kalan parçaların tamamına ulaşabilmek için uzun süre beklediğini belirten İbiş, sürecin sonunda cenaze töreni düzenlediklerini söyledi:“O ilk haber geldiğinde bütün aile zaten her şeyi baştan yaşamıştı. Yani çok kötü bir durumdu.
Orada bir karar aldık. Sadece ve sadece bana haber verildi. Her defasında şeyi sordum: Başka bulunma ihtimali var mı? Var dediler ve altıncıda Artık çok çok düşük bir ihtimal dediler. Bütün parçalarını teslim alıp cenaze töreni yaptık ve memlekete mezarını yaptık. Defin işlemini gerçekleştirdik.”
Kaynak: Hürriyet
